Informacja od kierownika szkolenia praktycznego

 

Praktyki  zawodowe stanowią integralną część  procesu dydaktyczno – wychowawczego. Celem praktyki zawodowej jest umożliwienie słuchaczom zastosowania i pogłębienia zdobytej wiedzy i umiejętności w rzeczywistych warunkach pracy. Praktyka zawodowa jest realizowana w różnych podmiotach gospodarczych, leczniczych oraz innych podmiotach stanowiących potencjalne miejsce zatrudnienia absolwentów szkół kształcących w zawodzie.

Kryterium wyboru miejsca praktyki jest możliwość realizacji programu praktyki, zgodnego z programem nauczania i podstawą programową dla danego zawodu w danym podmiocie leczniczym,  gospodarczym, gospodarstwie rolnym lub instytucji. CKU dokonuje wyboru danego miejsca, jak również słuchacze mogą  proponować miejsce realizacji praktyki dla siebie. Musi ono jednak spełniać wymagania związane  z  realizacją programu nauczania.

Praktyka zawodowa jest realizowana w oparcie o umowę zawartą między dyrektorem CKU, a podmiotem przyjmującym słuchaczy na praktykę.

Zakres  wiadomości i umiejętności nabywanych przez słuchaczy  na praktykach zawodowych określa program nauczania dla danego zawodu, dopuszczony do użytku przez dyrektora. Wymiar  praktyki zawodowej  i czas jej trwania określa  program nauczania dla danego zawodu.

Praktyki zawodowe słuchaczy mogą być organizowane w czasie całego roku szkolnego, w tym również w okresie ferii letnich.

Dokumentem potwierdzającym odbycie praktyki zawodowej przez słuchacza jest dzienniczek praktyk zawierający tematy realizowane każdego dnia, ocenę końcową i opinię końcową opiekuna praktyk.

            W naszej placówce praktyki zawodowe prowadzone są w zawodach: opiekun medyczny, florysta, technik architektury krajobrazu, technik rolnik, technik sterylizacji medycznej, informatyk, opiekunka dziecięca, technik przemysłu mody, technik usług kosmetycznych.

                                                                          Kierownik szkolenia praktycznego

                                                                                   Urszula Sitarska

Kierownik Szkolenia  Praktycznego CKU  prowadzi  konsultacje  dotyczące praktyk zawodowych codziennie w godzinach od 15ºº do 17ºº poprzez pocztę elektroniczną (usitarska@wp.pl).

OPIEKUN MEDYCZNY

kwalifikacja MS.04. Świadczenie usług opiekuńczych osobie chorej
i niesamodzielnej.                                                                                                     

     Opiekun medyczny nabywa określone kompetencje, które określa podstawa programowa. Jest on przygotowany do wykonywania określonych zadań zawodowych.
Według podstawy programowej kształcenia w zawodzie opiekun medyczny to osoba, która wykonuje następujące zadania:

1)rozpoznaje i rozwiązuje problemy  opiekuńcze osoby chorej i niesamodzielnej w różnym stopniu zaawansowania choroby i w różnym wieku;
2) pomaga osobie chorej i niesamodzielnej w zaspakajaniu potrzeb bio-, psychospołecznych;
3) asystuje pielęgniarce i innemu personelowi medycznemu podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych;
4) konserwuj, dezynfekuje przybory i narzędzia stosowane podczas wykonywania zabiegów;
5) podejmuje współpracę  z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym podczas świadczenia usług
 z zakresu opieki medycznej nad osobą chorą i niesamodzielną.    Biorąc pod uwagę kompetencje opiekuna medycznego został określony katalog czynności wykonywanych przez opiekuna medycznego.

Przedstawia się on następująco:                                                                                                                                I. Na podstawie rozpoznanych potrzeb i problemów osoby chorej i niesamodzielnej opiekun medyczny planuje, organizuje i wykonuje następujące czynności higieniczne i pielęgnacyjne:

1) słanie łóżka pustego oraz z osobą chorą i niesamodzielną;

2) toaleta całego ciała osoby chorej i niesamodzielnej z uwzględnieniem toalety i zabiegów pielęgnacyjnych w obrębie jamy ustnej;

3) mycie głowy osoby chorej i niesamodzielnej leżącej w łóżku i zakładanie czepca przeciwwszawiczego;

4) zmiana bielizny osobistej i pościelowej;

5) zmiana pieluchomajtek i innych środków absorpcyjnych oraz pomoc przy czynnościach fizjologicznych osobie chorej i niesamodzielnej;

6) wymiana cewnika zewnętrznego, worka stomijnego i worka na mocz osobie chorej i niesamodzielnej;

7) profilaktyka i pielęgnacja przeciwodleżynowa u osoby chorej i niesamodzielnej;

8) zapewnienie osobie chorej i niesamodzielnej wygodnego i bezpiecznego ułożenia w łóżku;

9) pomoc przy zmianie pozycji, wstawaniu i przemieszczaniu się osoby chorej i niesamodzielnej;

10) czynności usprawniające ruchowo osobę chorą i niesamodzielną;

11) karmienie osoby chorej i niesamodzielnej lub pomoc podczas jej karmienia;

12) przeprowadza edukację w zakresie higieny osobistej i zabiegów pielęgnacyjnych.

II. Na podstawie rozpoznanych potrzeb i problemów osoby chorej i niesamodzielnej opiekun medyczny planuje, organizuje i wykonuje następujące

czynności opiekuńcze:

1) pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w wykonywaniu czynności życia codziennego;

2) pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w użytkowaniu sprzętu ortopedycznego i rehabilitacyjnego;

3) aktywizacja osoby chorej i niesamodzielnej i organizacja jej czasu wolnego;

4) pomoc w adaptacji osoby chorej i niesamodzielnej do warunków życia w placówkach ochrony zdrowia oraz pomocy społecznej;

5) pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w adaptacji do zmian związanych z przewlekłą chorobą lub starością;

6) udzielanie wsparcia emocjonalnego i informacyjnego osobie chorej i niesamodzielnej w sytuacjach trudnych;

7) pomoc osobie chorej i niesamodzielnej w podtrzymywaniu aktywności ruchowej.       

  III. Ponadto opiekun medyczny:

1) udziela pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach zagrożenia zdrowia i życia;

2) dokonuje oceny parametrów podstawowych funkcji życiowych (temperatura, tętno, liczba oddechów, ciśnienie tętnicze krwi);

3) wykonuje zabiegi przeciwzapalne i kąpiele lecznicze osobie chorej i niesamodzielnej na zlecenie lekarza lub pielęgniarki;

4) przekazuje pielęgniarce informacje o zaobserwowanych zmianach w stanie zdrowia osoby chorej i niesamodzielnej;

5) dezynfekuje oraz myje przybory i sprzęt używane podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych u osoby chorej i niesamodzielnej;                                                                  

6) współpracuje z zespołem terapeutycznym na rzecz osoby chory i niesamodzielnej.                                                                                                             

Perspektywy pracy

Osoby posiadające tytuł opiekuna medycznego mogą podjąć pracę w wielu miejscach, tj. szpitalach, zakładach opiekuńczo-leczniczych, niepublicznych zespołach opieki zdrowotnej, domach i ośrodkach pomocy społecznej, fundacjach i stowarzyszeniach działających na rzecz osób chorych i niesamodzielnych, hospicjach oraz sanatoriach. Mogą oni także pracować w domach pacjentów, świadcząc opiekę indywidualną.

Bardzo często opiekunowie medyczni wyjeżdżają za granicę, by tam opiekować się pacjentami w ich własnych domach. Na rynku istnieją nawet firmy świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy opiekunów medycznych za granicą. Firmy tego typu poszukują i przygotowują kandydatów do pracy. Powinny zapewniać legalną i bezpieczną formę współpracy, a także organizować pobyt i zamieszkanie na terenie danego kraju. Długość wyjazdów do pracy w charakterze opiekuna medycznego może być różna, w zależności od możliwości danej osoby.

Dotychczas w zawodzie przeważały opiekunki medyczne, jednak to się zmienia i coraz więcej mężczyzn podejmuje się tego typu pracy.

TECHNIK STERYLIZACJI MEDYCZNEJ

kwalifikacja MED.12.Wykonywanie dekontaminacji sprzętu i wyrobów medycznych.

Zawód technika sterylizacji medycznej powstał na wniosek środowiska, które zajmuje się wytwarzaniem sterylnych wyrobów medycznych w warunkach ochrony zdrowia.                
 W pracy technik sterylizacji zapewnia odpowiednią czystość mikrobiologiczną sprzętu, którego używa się podczas diagnozowania i leczenia. Słowem kluczem jest tutaj dekontaminacja, czyli wieloetapowe przygotowanie sprzętu, którego efektem jest wyrób sterylny. Do zawodowych kompetencji technika sterylizacji medycznej należą więc m.in.:

  • oczyszczanie oraz dezynfekcja manualna i maszynowa narzędzi
  • przygotowywanie roztworów preparatów myjących oraz dezynfekcyjnych
  • obsługa maszyn do mycia i dezynfekcji oraz kontrola tych procesów
  • demontaż narzędzi przed myciem i dezynfekcją
  • montaż narzędzi przed sterylizacją
  • kontrola sprzętu pod względem ilościowym i jakościowym
  • pakietowanie i sterylizacja narzędzi, bielizny operacyjnej oraz materiału opatrunkowego
  • przygotowanie pakietów okolicznościowych
  • obsługa sterylizatorów
  • kontrola procesu sterylizacji
  • prowadzenie dokumentacji wszystkich wykonanych czynności.

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik sterylizacji medycznej

 powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych w zakresie kwalifikacji MED.12.Wykonywanie dekontaminacji sprzętu i wyrobów medycznych poprzez osiągnięcie niżej wymienionych efektów kształcenia:     

1) kwalifikowania sprzętu i wyrobów medycznych do procesów mycia, dezynfekcji i sterylizacji;

2) przeprowadzania mycia, dezynfekcji i sterylizacji przy użyciu odpowiednich metod i urządzeń;

3) przeprowadzania kontroli procesów dekontaminacji;

4) prowadzenia dokumentacji mycia, dezynfekcji i sterylizacji.

Poprzez wyżej wymienione efekty kształcenia absolwent uzyskuje szerokie kompetencje w zakresie:

I. Dobieranie metody dezynfekcji lub sterylizacji w zależności od rodzaju

sprzętu i wyrobu medycznego

  1. rozróżnia sprzęt i wyroby medyczne pod kątem zastosowania, metod mycia, dezynfekcji i sterylizacji medycznej;
  2. identyfikuje materiały, z których wykonane są sprzęt i wyroby medyczne, orazich odporność na stresy fizyko-chemiczne w myciu, dezynfekcji i sterylizacji medycznej;
  3. przeprowadza demontaż i montaż sprzętu oraz wyrobów medycznych o zróżnicowanej budowie geometrycznej w celu zapewnienia mycia, dezynfekcji i sterylizacji medycznej;
  4. wykonuje testy funkcyjne i czynności diagnostyczne sprzętu i wyrobów medycznych;
  5. kwalifikuje sprzęt i wyroby medyczne do dezynfekcji, sterylizacji oraz renowacji lub kasacji;
  6. konserwuje sprzęt i wyroby medyczne zgodnie z instrukcjami producenta;
  7. kompletuje instrumentarium chirurgiczne do zestawów zabiegowych.

II. Wykonywanie mycia i dezynfekcji

  1. przeprowadza mycie i dezynfekcję przy zastosowaniu różnych metod
     i urządzeń;
  2. stosuje środki do nawilżania, bakteriostatycznego mycia, oczyszczania
    i dezynfekcji manualnej oraz maszynowej;
  3. przygotowuje roztwory użytkowe środków dezynfekcyjnych o wskazanym stężeniu;
  4. dobiera technologię dekontaminacji zgodnie z klasyfikacją Spauldinga;
  5. identyfikuje parametry wody użytej w procesach dekontaminacji;
  6. stosuje odpowiednie testy kontroli procesów dezynfekcji;
  7. obsługuje sprzęt i urządzenia używane w technologii mycia i dezynfekcji;
  8. wykonuje testy urządzeń w technologii mycia i dezynfekcji, interpretuje ich wyniki i orzeka o dopuszczeniu urządzeń do pracy;
  9. przeprowadza kontrolę sprawności urządzeń wykorzystywanych do mycia i dezynfekcji;
  10. kontroluje parametry procesu dezynfekcji i interpretuje wyniki, w tym podejmuje decyzje o skuteczności dezynfekcji i zwolnieniu wsadu;
  11. zwalnia sprzęt po procesie dezynfekcji.

III. Wykonywanie sterylizacji

1) przeprowadza sterylizację sprzętu i wyrobów medycznych przy zastosowaniu różnych metod i urządzeń;

2) obsługuje sprzęt i urządzenia używane w technologii sterylizacji;

3) przeprowadza kontrolę sprawności urządzeń wykorzystywanych do sterylizacji;

4) rozróżnia rodzaje opakowań używanych w procesach sterylizacji;

5) przygotowuje pakiety wyrobów medycznych do sterylizacji zgodnie z przyjętymi ustaleniami;

6) stosuje materiał opakowaniowy w zależności od rodzaju sprzętu i wyrobów medycznych, zalecanej metody sterylizacji oraz przyjętego systemu opakowaniowego;

7) klasyfikuje i dobiera testy do kontroli procesów sterylizacji;

8) przeprowadza kontrolę urządzeń służących do zapewnienia szczelności opakowania;

9) wykonuje testy urządzeń w technologii mycia i dezynfekcji, interpretuje ich wyniki i orzeka o dopuszczeniu urządzeń do pracy;

10) przeprowadza kontrolę cyklu sterylizacji, interpretuje wyniki, w tym podejmuje decyzje o skuteczności sterylizacji i zwolnieniu wsadu;

11) kontroluje wizualnie integralność opakowania;

12) magazynuje pakiety po procesie sterylizacji;

13) zwalnia sprzęt i wyroby medyczne po procesie sterylizacji i przekazuje odbiorcy;

14) sporządza dokumentację dekontaminacji;

15) stosuje w technologii dekontaminacji Zasady Dobrej Praktyki Produkcyjnej;

16) współpracuje z nadzorem sanitarnym i stosuje jego zalecenia;

17) aktualizuje wiedzę i prowadzi szkolenia z zakresu dekontaminacji;

18) analizuje i oblicza zapotrzebowanie na materiały niezbędne w technologii dekontaminacji;

19) kalkuluje koszty dekontaminacji.

Perspektywy pracy

Technik sterylizacji medycznej to zawód, który oferuje szerokie perspektywy zatrudnienia. Usługi specjalistów z tych dziedzin są bowiem niezbędne nie tylko w publicznych lub niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej, jak szpitale, przychodnie, pracownie endoskopowe, pracownie mikrobiologii, bloki operacyjne czy centralne sterylizatornie. Pracę można bez problemu znaleźć również w przedsiębiorstwach zajmujących się produkcją sterylnych wyrobów medycznych, gabinetach stomatologicznych, kosmetycznych oraz studiach tatuażu. Niezachowanie zasad sterylności w wielu miejscach grozi karami pieniężnymi, dlatego pracodawcy chętnie zatrudniają wykwalifikowanych specjalistów. Osoba wykonująca zawód technika sterylizacji medycznej ma wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie pacjentów lub klientów – dlatego powinna cechować ją przede wszystkim odpowiedzialność, skrupulatność oraz dobra koncentracja.

TECHNIK INFORMATYK                                    

w zakresie kwalifikacji EE.08.Montaż i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i sieci.

Technik informatyk to zawód dla pasjonatów. Bez ciągłego treningu trudno osiągnąć efekty, dlatego bardzo ważna jest praktyka. Umiejętności praktyczne ćwiczone są w trakcie zajęć w pracowniach wyposażonych w nowoczesny sprzęt, a także w trakcie 4-tygodniowych praktyk zawodowych
u pracodawców.

Informatyk zajmuje się nowymi technologiami w zakresie zasad gromadzenia, przekazu
 i przetwarzania informacji. Do najważniejszych zadań informatyka należy umiejętności tworzenia oprogramowania i znajomość specjalistycznego języka służąca do tego, zarządzanie danymi
i przekazywanie ich, szyfrowanie, administrowanie systemów komputerowych, projektowanie, tworzenie i zarządzanie stronami www oraz znajomość teoretyczna i praktyczna sprzętu komputerowego, jego składanie i usuwanie ewentualnych usterek.

W czasie  nauki zdobywane umiejętności zawodowe to miedzy innymi:

  • posługiwanie się systemami operacyjnymi
  • praca w wybranych rodzajach sieci komputerowych
  • posługiwanie się wiedzą o budowie i działaniu systemów operacyjnych w stopniu pozwalającym na opanowanie umiejętności pracy z różnymi systemami
  • posługiwanie się typowym oprogramowaniem użytkowym i narzędziowym
  • konfiguracja sprzętu i oprogramowania dla podstawowych zastosowań
  • posługiwanie się językami obsługi wybranych rodzajów baz danych, w tym językiem SQL
  • projektowanie baz danych i ich oprogramowania
  • programowanie w wybranych językach, w szczególności Pascal, C++, Java
  • stosowanie metod programowania i dobór algorytmów.

Sylwetka kandydata

Informatyk musi być osobą samodzielną, która potrafi analizować sytuację i podejmować decyzje. Ponadto liczy się cierpliwość, spostrzegawczość oraz zdolność logicznego i abstrakcyjnego myślenia.

Cechy, które ułatwiają pracę w tym zawodzie to:

  • zainteresowanie elektroniką i techniką komputerową
  • zdolności do nauk ścisłych
  • umysł twórczy, analityczny i logiczny
  • zdolność przewidywania skutków podjętych decyzji
  • dokładność i systematyczność
  • dobra koncentracja uwagi
  • jasne i precyzyjne formułowanie myśli
  • chęć ciągłego rozwoju i wzbogacania własnej osobowości
  • podatność na innowacje

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik informatyk powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) montowania oraz eksploatacji systemów komputerowych i urządzeń peryferyjnych;

2) wykonywania i eksploatacji lokalnych sieci komputerowych;

3) projektowania, tworzenia, administracji i użytkowania baz danych;

4) programowania aplikacji desktopowych, internetowych oraz mobilnych;

5) projektowania, tworzenia i administracji stronami WWW i systemami zarządzania treścią

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia:

I. Przygotowanie stanowiska komputerowego do pracy:

1) stosuje podstawowe pojęcia z zakresu informatyki i elektroniki;

2) rozróżnia podstawowe elementy elektroniczne;

3) wymienia funkcje i wyjaśnia zasady działania urządzeń techniki komputerowej;

4) posługuje się dokumentacją techniczną urządzeń techniki komputerowej;

5) dobiera urządzenia techniki komputerowej do określonych warunków technicznych;

6) montuje komputer osobisty i serwer z podzespołów;

7) modernizuje komputery osobiste oraz serwery;

8) instaluje, aktualizuje systemy operacyjne i oprogramowanie użytkowe;

9) wykonuje konfigurację po instalacji systemu komputerowego;

10) instaluje, konfiguruje i aktualizuje sterowniki urządzeń;

11) przygotowuje do pracy urządzenia mobilne;

12) sporządza specyfikację techniczną, cenniki i kosztorysy stanowisk komputerowych;

13) rozpoznaje rodzaje licencji i oprogramowania komputerowego;

14) stosuje przepisy prawa autorskiego w zakresie dotyczącym systemów nformatycznych;

15) stosuje przepisy prawa dotyczące certyfikacji CE i recyklingu

II. Wykonanie lokalnej sieci komputerowej:

1) rozpoznaje topologie sieci komputerowych;

2) interpretuje projekty sieci komputerowych;

3) rozpoznaje i stosuje normy dotyczące medium sieciowego;

4) rozpoznaje protokoły sieci lokalnych i protokoły dostępu do sieci rozległej;

5) dobiera elementy lokalnej sieci komputerowej, uwzględniając określone warunki techniczne;

6) dobiera przyrządy i urządzenia do montażu sieci komputerowych;

7) montuje okablowanie sieciowe;

8) wykonuje pomiary okablowania strukturalnego;

9) monitoruje sieć bezprzewodową;

10) stosuje adresację protokołu Internetowego (IP);

11) stosuje podział sieci na podsieci;

12) wykonuje pomiary i testy sieci logicznej;

13) modernizuje lokalną sieć komputerową;

14) określa rodzaje awarii lub wadliwego działania lokalnej sieci komputerowej;

15) podłącza sieć lokalną do Internetu;

16) rozpoznaje i stosuje podstawowe protokoły routingu.

III. Eksploatacja urządzeń peryferyjnych i sieciowych:

1) określa funkcje, opisuje budowę i wyjaśnia zasadę działania urządzeń peryferyjnych i sieciowych;

2) przygotowuje urządzenia peryferyjne systemu komputerowego do pracy;

3) instaluje sterowniki urządzeń peryferyjnych systemu komputerowego;

4) konfiguruje urządzenia peryferyjne systemu komputerowego;

5) przygotowuje urządzenia sieciowe do pracy;

6) dobiera i wymienia materiały eksploatacyjne urządzeń peryferyjnych systemu komputerowego;

7) wykonuje konserwację urządzeń sieciowych i peryferyjnych systemu komputerowego;

8) monitoruje pracę urządzeń lokalnej sieci komputerowej;

9) stosuje przepisy prawa dotyczące gospodarki odpadami niebezpiecznymi;

10) konfiguruje przełączniki lokalnej sieci komputerowej;

11) konfiguruje sieci wirtualne w lokalnej sieci komputerowej;

12) konfiguruje routery i urządzenia zabezpieczające typu zapora sieciowa (ang. firewall);

13) konfiguruje urządzenia dostępu do lokalnej sieci bezprzewodowej;

14) tworzy sieci wirtualne za pomocą połączeń internetowych.

IV. Naprawa urządzeń techniki komputerowej:

1) posługuje się narzędziami do naprawy sprzętu komputerowego;

2) tworzy i przywraca kopie danych;

3) identyfikuje błędy urządzeń techniki komputerowej;

4) lokalizuje oraz usuwa uszkodzenia sprzętowe urządzeń techniki komputerowej;

5) dobiera i stosuje narzędzia diagnostyczne i monitorujące pracę urządzeń techniki komputerowej;

6) odzyskuje dane użytkownika z urządzeń techniki komputerowej;

7) formułuje wskazania eksploatacyjne dla użytkownika po wykonaniu naprawy urządzeń techniki komputerowej;

8) sporządza kosztorys naprawy urządzeń techniki komputerowej.

V. Administrowanie systemami operacyjnymi:

1) konfiguruje ustawienia personalne systemu operacyjnego według zaleceń klienta;

2) konfiguruje interfejsy sieciowe;

3) stosuje polecenia systemów operacyjnych;

4) stosuje zasady udostępniania i ochrony zasobów lokalnych i sieciowych;

5) udostępnia zasoby lokalnie i sieciowo;

6) przestrzega zasad udostępniania i ochrony zasobów lokalnych i sieciowych;

7) konfiguruje usługi, role i funkcje sieciowego systemu operacyjnego;

8) zarządza funkcjami profili użytkowników;

9) zarządza kontami i grupami użytkowników;

10) zarządza zasadami grup;

11) konfiguruje role katalogowe lokalnej sieci;

12) zarządza lokalnie, centralnie i zdalnie stacjami roboczymi;

13) rozpoznaje protokoły aplikacyjne;

14) monitoruje działania użytkowników lokalnej sieci komputerowej;

15) podłącza lokalną sieć komputerową do Internetu z poziomu systemu

operacyjnego;

16) lokalizuje i usuwa przyczyny wadliwego działania systemów operacyjnych

Perspektywy pracy

Zawód ten zyskał duże znaczenie wraz z upowszechnieniem się komputerów oraz rozwojem Internetu, kiedy to informatyka stała się ważnym elementem rozwoju przemysłu czy handlu, wspomaga skuteczne zarządzanie firmą, wspiera medycynę, edukację, komunikację i wiele innych dziedzin.

TECHNIK  PRZEMYSŁU MODY                                                                                                       kwalifikacja AU.42.Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych.

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik przemysłu mody powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) projektowania wyrobów odzieżowych;

2) obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych;

3) opracowywania dokumentacji wyrobów odzieżowych;

4) wytwarzania wyrobów odzieżowych;

5) organizowania i kontrolowania procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych;

6) prowadzenia działań związanych z marketingiem mody.

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych jest niezbędne osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia:

I. Projektowanie wyrobów odzieżowych:

1) posługuje się projektami plastycznymi wyrobów odzieżowych;

2) wykonuje pomiary krawieckie;

3) dobiera materiały odzieżowe, dodatki krawieckie i zdobnicze do asortymentu odzieży;

4) stosuje zasady konstrukcji i modelowania form wyrobów odzieżowych;

5) wykonuje modelowanie form wyrobów odzieżowych;

6) przygotowuje szablony wyrobów odzieżowych;

7) projektuje układy szablonów;

8) planuje operacje technologiczne związane z wykonywaniem wyrobów odzieżowych;

9) dobiera rodzaje ściegów i szwów do określonych operacji technologicznych;

10) dobiera sposoby wykończania i uszlachetniania wyrobów odzieżowych.

II. Wykonywanie wyrobów odzieżowych:

1) posługuje się dokumentacją wyrobów odzieżowych;

2) oblicza zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich;

3) dokonuje rozkroju materiałów odzieżowych;

4) dobiera maszyny i urządzenia do wykonywania określonych wyrobów odzieżowych;

5) dobiera oprzyrządowanie maszyn szwalniczych;

6) obsługuje maszyny szwalnicze;

7) rozpoznaje nieprawidłowości w działaniu mechanizmów maszyn szwalniczych;

8) łączy elementy wyrobów odzieżowych; 

9) wykonuje czynności związane z wykończaniem i uszlachetnianiem wyrobów odzieżowych                                                                                                                    10) stosuje obróbkę parowo-cieplną materiałów i wyrobów odzieżowych;                                                    

11) wykonuje prace związane z przeróbką lub naprawą wyrobów odzieżowych;

12) oblicza koszty wykonania wyrobów odzieżowych;

13) ocenia jakość wykonanych wyrobów odzieżowych.

III. Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych:

  1. uwzględnia aktualne trendy mody w procesie projektowania wyrobów odzieżowych;

2) sporządza dokumentację wyrobów odzieżowych;

3) ocenia jakość materiałów odzieżowych przed rozkrojem;

4) przygotowuje układy kroju z wykorzystaniem programów komputrowych                                                                                             

5) dobiera rodzaje warstwowania materiałów odzieżowych;

6) organizuje pracę w krojowni;

7) planuje proces rozkroju materiałów odzieżowych;

8) dobiera metody i techniki rozkroju materiałów odzieżowych;

9) dobiera maszyny oraz urządzenia do rozkroju materiałów odzieżowych;

10) dobiera techniki klejenia elementów wyrobów odzieżowych;

11) dobiera metody zdobienia elementów wyrobów odzieżowych;

12) dobiera metody znakowania i kompletowania wykrojów;

13) planuje zagospodarowanie odpadów materiałów odzieżowych;

14) organizuje pracę w szwalni;

15) określa metody i systemy organizacji produkcji wyrobów odzieżowych;

16) dobiera maszyny szwalnicze i urządzenia do produkcji wyrobów odzieżowych;

17) dobiera maszyny i urządzenia do obróbki parowo-cieplnej;

18) organizuje transport wewnętrzny w przedsiębiorstwie;

19) nadzoruje etapy wytwarzania wyrobów odzieżowych;

20) ocenia jakość gotowych wyrobów odzieżowych;

21) dobiera sposoby znakowania, pakowania i przechowywania wyrobów odzieżowych.

IV. Organizowanie działań związanych z marketingiem oraz sprzedażą wyrobów odzieżowych:

1) rozpoznaje potrzeby grup docelowych klientów;

2) opracowuje kolekcje wyrobów odzieżowych;

3) rozpoznaje instrumenty promocji stosowane na rynku mody;

4) dobiera metody promocji kolekcji wyrobów odzieżowych;

5) organizuje pokazy kolekcji wyrobów odzieżowych;

6) organizuje działania związane z kontraktacją kolekcji wyrobów odzieżowych;

7) dobiera metody i kanały dystrybucji wyrobów odzieżowych;

8) planuje działania logistyczne związane z dystrybucją wyrobów odzieżowych;

9) podejmuje działania z zakresu marketingu mody;

10) aranżuje przestrzeń wystawową i sprzedażową salonów odzieżowych;

11) opracowuje koncepcje sprzedaży internetowej;

12) przestrzega zasad kultury sprzedaży;

13) udziela porad w zakresie indywidualnej stylizacji ubioru.

Na rynku pracy poszukuje się specjalistów z tej dziedziny. Kończąc kierunek technik przemysłu mody nabędziesz umiejętności z zakresu:

  • projektowania odzieży
  • obsługiwania maszyn i urządzeń stosowanych podczas wytwarzania wyrobów odzieżowych
  • opracowywania dokumentacji wyrobów odzieżowych, wytwarzania wyrobów odzieżowych
  • organizowania i kontrolowania procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych
  • prowadzenia działań związanych z marketingiem mody.

Zawód powstał w odpowiedzi na zmieniającą się sytuację w branży odzieżowej. Skutkiem tych zmian był m.in. spadek zainteresowania kształceniem w zawodzie krawiec czy technik technologii odzieży. Większość firm przeniosło produkcję na Daleki Wschód, wykorzystując sytuację na tamtejszych rynkach pracy (tańsza siła robocza). Tym samym na przestrzeni ostatnich lat w kraju pojawiały się nieliczne oferty pracy dla osób znających się na technologii produkcji wyrobów odzieżowych. Aktualnie zmiana nastawienia klientów idąca w kierunku wzrostu oczekiwań odnośnie jakości produktów  i społecznej odpowiedzialności biznesu powoduje, że coraz większa liczba producentów przynajmniej część swojego asortymentu wytwarza w Europie
i podkreśla ten fakt, nadając mu znaczenie marketingowe.

Technik przemysłu mody to osoba, która opracowuje dokumentację wyrobów odzieżowych oraz wytwarza także wyroby, posługując się odpowiednimi maszynami i urządzeniami oraz organizuje, kontroluje procesy wytwarzania odzieży. Absolwent tego kierunku może zajmować się także promocją kolekcji oraz planować działania logistyczne związane z jej sprzedażą.

Zadania zawodowe technika przemysłu mody są mocno uzależnione od miejsca  i stanowiska pracy. Przyjmując pewien poziom ogólności, można przyjąć, że do jego głównych obowiązków należy:

• wykonywanie rysunków żurnalowych i modelowych wyrobów odzieżowych oraz rysunków technicznych elementów wyrobów odzieżowych z zastosowaniem zasad projektowania kolekcji odzieży oraz reguł konstrukcji i modelowania form wyrobów odzieżowych, oczywiście
z wykorzystaniem programów komputerowych do wspomagania projektowania;

• organizowanie i koordynowanie pracy krojowni i szwalni;

• wykonywanie pomiarów krawieckich, dobieranie tkanin, dodatków krawieckich i zdobniczych, dobieranie rodzajów ściegów i szwów do określonych operacji technologicznych;

• dobieranie sposobów wykończania i uszlachetniania wyrobów odzieżowych;

• obliczanie zużycia materiałów i dodatków;

• przygotowywanie form oraz szablonów wyrobów odzieżowych;

• planowanie procesu produkcji wyrobów odzieżowych i dobieranie do niego odpowiednich maszyn i urządzeń szwalniczych;

• obsługiwanie maszyn szwalniczych, wykonywanie prac związanych z przeróbką lub naprawą odzieży;

• ocenianie jakości wykonanych wyrobów i obliczanie kosztów ich produkcji;

• opracowywanie dokumentacji technologicznej wyrobów odzieżowych;

• dobieranie metod promocji i dystrybucji odzieży, planowanie i organizowanie działań związanych z kontraktacją kolekcji;

• aranżowanie przestrzeni wystawowej i sprzedażowej salonów odzieżowych.

Ponadto rolą technika przemysłu mody może być również analizowanie trendów, opracowywanie stylizacji i kompozycji kolorystycznych kolekcji. Osoba posiadająca takie wykształcenie może wykonywać obowiązki asystenta projektanta.

   Osoba wykonująca opisywany zawód powinna być przede wszystkim dokładna, spostrzegawcza
i posiadać rozwinięty zmysł estetyczny, ponieważ pośrednio lub bezpośrednio wynikiem jej pracy jest produkt, który ma zadowolić klienta. Przy konstruowaniu i projektowaniu ubrań szczególnie przydatne są wyobraźnia przestrzenna, kreatywność i zdolności plastyczne. Odniesienie sukcesu w zawodzie rozumiane jako samodzielne projektowanie odzieży bądź współpraca w tym zakresie ze znanymi markami jest możliwe pod warunkiem posiadania autentycznych i trwałych zainteresowań modą, talentu, a przede wszystkim wymaga ogromnego zaangażowania w pracę i determinacji.

Istotną cechą przy nadzorowaniu produkcji wyrobów odzieżowych są umiejętności kierownicze oraz uzdolnienia techniczne (nadzorowanie pracy maszyn), a także umiejętność współdziałania i postępowania z ludźmi w pracy zespołowej.

Technik przemysłu mody, który zajmuje się promocją i organizowaniem dystrybucji towaru, powinien być osobą komunikatywną, umiejącą nawiązywać kontakt z ludźmi, otwartą, samodzielną i nastawioną na działanie.

    W pracy ważna jest przede wszystkim sprawność narządu wzroku i prawidłowe rozróżnianie barw. Przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu, ze względu na kontakt ze środkami chemicznymi m.in. barwnikami, są choroby alergiczne i schorzenia układu oddechowego.
W zawodzie istnieje możliwość zatrudnienia osób niedosłyszących. Główne miejsce ich pracy to działy i stanowiska związane z procesami przygotowania produkcji. Praca przy maszynach generujących duży hałas bywa zbyt uciążliwa dla osób w pełni sprawnych.

Perspektywa pracy

Technik przemysłu mody może podjąć pracę w zakładach odzieżowych (wzorcownia, dział przygotowania produkcji, szwalnia, kontrola jakości) lub usługowych oferujących krawiectwo na miarę. Może także prowadzić własną firmę w branży odzieżowej. Technicy przemysłu mody mogą realizować swoje zainteresowania, pisząc o modzie lub ją fotografując.  Absolwenci tego kierunku często znajdują zatrudnienie w handlu jako sprzedawcy w salonach odzieżowych, w przemyśle lekkim, pracując na stanowiskach: konstruktora odzieży czy technologa wyrobów odzieżowych.

FLORYSTA kwalifikacja RL.26.Wykonywanie kompozycji florystycznych

Kwiaty od zawsze odgrywały ważną rolę w naszym życiu. Żadna ważniejsza ceremonia nie obywa się bez przepięknych stylizacji kwiatowych czy ozdobnych bukiecików. Jeszcze do niedawna osobę zajmującą się upięciami kwiatów nazywano kwiaciarzem bądź kwiaciarką. Obecnie profesja ta funkcjonuje pod nazwą „florysta”, ale obejmuje przy tym większy zakres kompetencji i obowiązków. Dziś zawodowi floryści to nie tylko osoby, które układają kwiaty. To również artyści tworzący oryginalne kompozycje roślinne, a także eksperci, którzy potrafią doradzić: jak wybrać bukiet adekwatny do okazji, udekorować salę weselną, przystroić domowe wnętrza czy podkreślić wyjątkowy charakter organizowanej przez nas imprezy. To specjaliści, którzy zawsze wiedzą, jak podkreślić wyjątkowość danej uroczystości oraz zachwycić przybyłych na nią gości, a przy tym są na bieżąco z najnowszymi trendami w kwiatowych stylizacjach.                                                                                   

Zawód florysty to stosunkowo nowa profesja na rynku pracy, niemniej dość perspektywiczna. O tym, że nabiera ona coraz większego znaczenia niech świadczy choćby fakt, że kwiaty i rośliny są dziś obecne praktycznie w każdej restauracji, instytucji, hotelu, ośrodku SPA oraz wielu innych punktach usługowo-handlowych. Także coraz więcej przedsiębiorstw z różnych branż dba o przyjazne warunki w swoich pomieszczeniach, stawiając w nich świeże i pachnące kwiaty; mają one korzystnie wpływać na nastrój kontrahentów, a przy tym podkreślać charakter danego miejsca. Potrzebni są więc specjaliści, którzy wiedzą, jakie konkretnie kwiaty i rośliny sprawdzą się w danym przypadku.

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie florysta jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) projektowania dekoracji roślinnych;

2) wykonywania dekoracji roślinnych;

3) aranżacji florystycznego wystroju wnętrz oraz otwartej przestrzeni

  Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych jest niezbędne osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia:

1) określa wpływ czynników uprawowych na wzrost i rozwój roślin;

2) rozpoznaje rodzaje i gatunki roślin ozdobnych stosowanych we florystyce;

3) określa właściwości biologiczne oraz wymagania środowiskowe roślin;

4) określa metody suszenia oraz utrwalania roślin;

5) charakteryzuje rodzaje historycznych i współczesnych kompozycji florystycznych;

6) identyfikuje historyczne i współczesne formy i style dekoracji roślinnych;

7) wykorzystuje wiedzę z zakresu historii sztuki i historii dekoracji roślinnych;

8) wykorzystuje wiedzę z zakresu kolorystyki i kompozycji plastycznej;

9) określa rodzaje kompozycji florystycznych;

10) charakteryzuje podstawowe i pomocnicze techniki florystyczne;

11) charakteryzuje rodzaje wyrobów i usług florystycznych;

12) rozpoznaje choroby i szkodniki roślin ozdobnych oraz dobiera środki do ich zwalczania;

13) stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.

Efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie florysta:

  I. Projektowanie kompozycji i dekoracji roślinnych:

1) określa dekoracyjną i użytkową wartość roślin ozdobnych;

2) określa jakość oraz zastosowanie materiału roślinnego i środków

technicznych;

3) odczytuje i sporządza dokumentację projektową dekoracji roślinnych;

4) korzysta z polskiej i obcojęzycznej dokumentacji projektowej oraz innych źródeł informacji;

5) korzysta z norm, katalogów i poradników opracowanych w języku polskim i języku obcym;

6) dobiera materiał roślinny, dekoracyjny i środki techniczne do wykonania określonych kompozycji florystycznych;

7) dobiera materiały florystyczne do aranżacji wnętrz, tarasów i balkonów;

8) określa techniki wykonania dekoracji roślinnych. 

  II. Wykonywanie i sprzedaż wyrobów florystycznych:

1) ocenia jakość oraz przydatność materiału roślinnego i środków technicznych do wykonania wyrobów i dekoracji;

2) posługuje się narzędziami i urządzeniami stosowanymi we florystyce;

3) wykonuje zabiegi pielęgnacyjne roślin, kwiatów i zieleni ciętej;

4) stosuje metody i techniki utrwalania roślin oraz przedłużania trwałości kwiatów i zieleni ciętej;

5) stosuje różnorodne techniki florystyczne oraz techniki pomocnicze;

6) wykonuje kompozycje i dekoracje roślinne zgodnie z aktualnymi trendami florystycznymi;

7) wykonuje dekoracje roślinne wnętrz, balkonów i tarasów;

8) określa koszty wykonania wyrobów oraz realizacji usług florystycznych;

9) ocenia jakość wykonania kompozycji florystycznych i dekoracji roślinnych;

10) przyjmuje i realizuje zamówienia na wyroby florystyczne;

11) prowadzi sprzedaż roślin ozdobnych, materiałów dekoracyjnych i wyrobów florystycznych;

12) przestrzega norm i wytycznych dotyczących obrotu materiałami florystycznymi. 

                                                                                                                                                               III. Przechowywanie oraz transport materiału roślinnego i wyrobów florystycznych:

1) wykonuje zabiegi pielęgnacyjne wyrobów i kompozycji florystycznych;

2) stosuje metody i techniki przedłużania trwałości wyrobów florystycznych;

3) określa warunki przechowywania materiału roślinnego i kompozycji

florystycznych oraz przestrzega zasad w tym zakresie;

4) dobiera materiały do pakowania roślin i wyrobów florystycznych;

5) stosuje metody pakowania i transportu roślin, wyrobów florystycznych i środków technicznych.

Perspektywa pracy

Jeśli zdobędziemy zawód florysty, możemy podjąć pracę w kwiaciarni bądź otworzyć własną działalność gospodarczą. Możemy też znaleźć zatrudnienie w jednej z firm dekoratorskich, oferującej stylizacje roślinne na różnego rodzaju bankiety, chrzciny, śluby, komunie czy też zapewniającej odpowiedni wystrój biur, banków czy ośrodków odnowy biologicznej. Dzięki zdobytej wiedzy o różnego rodzaju roślinach, ich uprawie czy pielęgnacji, możemy też świadczyć usługi z zakresu np. zagospodarowania przestrzennego ogrodów.


TECHNIK ROLNIK.

kwalifikacja RL.16. Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej

Zawód przygotowuje do samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego, prowadzącego produkcję roślinną, zwierzęcą i przetwórstwo rolnicze w kraju i Unii Europejskiej, a także do podjęcia pracy w przedsiębiorstwach produkcyjnych, handlowych i usługowych

   Technik rolnik prowadzi produkcję roślinną i zwierzęcą oraz organizuje, nadzoruje i wykonuje prace związane z nasiennictwem oraz produkcją roślin w gospodarstwach rolnych. W związku z tym technik rolnik opracowuje technologie i prowadzi uprawę roślin, planuje, organizuje
 i przeprowadza poszczególne etapy produkcji, planuje zaopatrzenie gospodarstwa w środki do produkcji roślinnej, prowadzi uprawę roli, siew i sadzenie roślin, pielęgnacje roślin, oraz ochronę przed chwastami, chorobami i szkodnikami przeprowadza okresową kontrolę i ocenę plantacji w tym plantacji  nasiennych w okresie wegetacji, planuje i przeprowadza zbiór roślin, kontroluje i konserwuje urządzenia wodno – melioracyjne.                                                                                                                                  Organizuje i nadzoruje prace związane z chowem, pielęgnacją i żywieniem zwierząt gospodarskich. Gospodaruje w sposób właściwy paliwami i bezpiecznie je przechowuje, obsługuje z zachowaniem warunków bezpieczeństwa i higieny pracy instalacje, silniki i urządzenia elektryczne używane w rolnictwie, obsługuje i właściwie eksploatuje maszyny. Dokonuje oceny stanu technicznego używanego sprzętu rolniczego, dokonuje konserwacji i drobnych napraw, planuje zaopatrzenie gospodarstwa w narzędzia maszyny i urządzenia. Prowadzi dokumentacje dotyczącą produkcji roślinnej i zwierzęcej, sporządza kalkulacje ponoszonych kosztów w produkcji roślinnej i zwierzęcej. Wszystkie etapy technologiczne w produkcji roślinnej i zwierzęcej prowadzi zgodnie
 z wymogami Zwykłej Dobrej Praktyki Rolniczej oraz Zasadami Wzajemnej Zgodność. W produkcji roślinnej i zwierzęcej wykorzystuje metody ekologiczne, prowadzi sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, identyfikuje odbiorców na produkty wytworzone we własnym gospodarstwie, przygotowuje ofertę handlową, nadzoruje prace innych pracowników w małym zespole, korzysta ze środków Unii Europejskiej.

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik rolnik powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) wykonywania prac związanych z prowadzeniem produkcji roślinnej i zwierzęcej;
2) prowadzenia i obsługi pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji roślinnej i zwierzęcej;
3) prowadzenia sprzedaży produktów rolniczych i zwierząt gospodarskich;
4) organizowania i nadzorowania produkcji roślinnej i zwierzęcej;
5) podejmowania decyzji na podstawie rachunku ekonomicznego. z zakresu rozwiązywania typowych problemów inżynieryjnych.                                                                                     

 Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych jest niezbędne osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia, na które składają się:

I. Organizowanie produkcji roślinnej:

1) przewiduje pogodę na podstawie pomiarów czynników atmosferycznych oraz obserwacji zjawisk meteorologicznych, prognoz i map pogody;

2) posługuje się przyrządami meteorologicznymi;

3) wykonuje przeglądy techniczne urządzeń melioracyjnych oraz planuje ich konserwację i naprawę;

4) planuje sposoby przeciwdziałania procesom degradacji i dewastacji gleb;

5) projektuje zmianowanie roślin w zależności od warunków klimatyczno-glebowych;

6) planuje i organizuje prace związane z uprawą roli, nawożeniem i ochroną roślin uprawnych;

7) dobiera maszyny i narzędzia do rodzaju zabiegów uprawowych z uwzględnieniem wymagań roślin uprawnych;

8) dobiera technologie produkcji roślin uprawnych oraz produkcji pasz na użytkach zielonych;

9) prowadzi plantacje nasienne;

10) organizuje proces produkcji roślinnej zgodnie ze Zwykłą Dobrą Praktyką Rolniczą i z Zasadami Wzajemnej Zgodności;

11) organizuje przechowywanie i sprzedaż produktów roślinnych z zachowaniem norm jakości i bezpieczeństwa żywności;

12) planuje produkcję roślinną w gospodarstwie rolnym na podstawie analizy ekonomicznej;

13) nadzoruje realizację zadań w zakresie produkcji roślinnej;

14) stosuje przepisy prawa dotyczące nasiennictwa, ochrony środowiska, ochrony roślin i bezpieczeństwa żywności;                                                                                                      

15) korzysta z programów komputerowych do wspomagania organizacji i kontroli procesu produkcji roślinnej.

II. Organizowanie produkcji zwierzęcej:

1) określa funkcje oraz znaczenie narządów i układów organizmu zwierząt gospodarskich;

2) określa warunki niezbędne do zabezpieczenia dobrostanu zwierząt gospodarskich;

3) analizuje uwarunkowania produkcji zwierzęcej oraz wymogi dobrostanu zwierząt gospodarskich

4) dobiera rasy i typy użytkowe zwierząt gospodarskich do określonych warunków gospodarstwa i technologii produkcji;

5) organizuje prace związane z rozrodem zwierząt gospodarskich;

6) określa fizjologiczne podstawy żywienia zwierząt gospodarskich;

7) ustala normy żywienia i dawki pokarmowe dla zwierząt gospodarskich;

8) analizuje wpływ racjonalnego żywienia oraz warunków zoohigienicznych  na zdrowie zwierząt gospodarskich;

9) planuje i organizuje prace związane z konserwowaniem i przechowywaniem pasz;

10) organizuje prace związane z przygotowaniem i zadawaniem pasz;

11) organizuje przechowywanie i sprzedaż produktów zwierzęcych z zachowaniem norm jakości i bezpieczeństwa żywności;

12) prowadzi prace hodowlane w gospodarstwie rolnym;

13) określa wpływ chowu i hodowli zwierząt na środowisko naturalne;

14) organizuje produkcję zwierzęcą zgodnie ze Zwykłą Dobrą Praktyką Rolniczą i z Zasadami Wzajemnej Zgodności;

15) planuje produkcję zwierzęcą w gospodarstwie rolnym w oparciu o rachunek ekonomiczny;

16) nadzoruje realizację zadań wykonywanych w produkcji zwierzęcej;

17) korzysta z programów komputerowych wspomagających organizację i nadzorowanie produkcji zwierzęcej.

    Absolwent kierunku technik rolnik wykonuje:                                                                  

– oznacza podstawowe właściwości fizyczne materiałów pochodzenia roślinnego i gleby

 -sporządza bilans masy i energii dla pomieszczeń, technologii i procesów               

-opisuje i projektuje sposoby optymalizacji warunków produkcji roślinnej wykorzystując znajomość metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów oraz potencjału środowiska w celu maksymalizacji wielkości i jakości plonu.                                                               

– identyfikuje i opisuje czynniki determinujące dobrostan zwierząt i sposoby jego kształtowania
– rozpoznaje i analizuje rekreacyjno-społeczne funkcje przestrzeni rolniczej i środowiska przyrodniczego.                                                                                                               

-ponadto posiada wiedzę z zakresu polityki rozwoju obszarów wiejskich, w tym Wspólnej Polityki Rolnej UE

– analizuje i ocenia właściwości podstawowych surowców roślinnych i zwierzęcych oraz sposoby ich wykorzystania, a także planuje technologie ich produkcji
-dokonuje analizy ekonomicznej w zakresie działalności rolniczej na poziomie własnego gospodarstwa.

   Absolwent kierunku technik rolnik powinien być otwarty na postęp techniczny w dziedzinie informatyzacji, potrafić współdziałać i pracować w grupie, przyjmując rożne role i podejmując odpowiedzialność za pracę zespołu, mieć świadomość pozatechnicznych aspektów działalności inżynierskiej, w tym wpływu na środowisko, świadomość zalet i zagrożeń wynikających z działalności w szeroko rozumianym rolnictwie.

    Absolwenci są przygotowani do podjęcia pracy w administracji rolnej, doradztwie rolniczym, sprzedaży maszyn rolniczych oraz do pracy w administracji samorządowej związanej z rolnictwem. Są przygotowani również do pracy w przedsiębiorstwach zajmujących się skupem i obrotem produktów roślinnych, a także do prowadzenia gospodarstw rolniczych posiadających dział ogrodnictwa i produkcji zwierzęcej.

    Praca w tym zawodzie wymaga wysiłku fizycznego. Duże znaczenie ma zdrowie i ogólna dobra kondycja fizyczna. Technik rolnik kieruje i obsługuje pojazdy i maszyny rolnicze, co wymaga sprawności narządu wzroku oraz refleksu, a także przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Osoby zatrudnione w tym zawodzie powinny posiadać zdolności organizacyjne nieodzowne przy kierowaniu i zarządzaniu w gospodarstwie oraz organizowaniu procesu produkcyjnego. Powinny również posiadać umiejętność szybkiego i trafnego podejmowania decyzji, np. ze względu na zmieniające się warunki pogodowe. Pożądaną umiejętnością jest również wytrwałość i cierpliwość, ponieważ praca w rolnictwie jest trudna. Wykonując prace rolnicze, wskazane jest być spostrzegawczym i posiadać umiejętność prowadzenia obserwacji, np. wzrostu i rozwoju roślin, określania składu i budowy gleby. W zawodzie tym wskazane są zainteresowania techniczne, przyrodnicze, chemiczne i ekonomiczne.

TECHNIK USŁUG FRYZJERSKICH

kwalifikacja AU. 26.Projektowanie fryzur.

Technik usług fryzjerskich to zawód dla tych wszystkich młodych ludzi, którzy są pomysłowi, kreatywni, cenią sobie niezależność, mają poczucie piękna i estetyki.

Technik usług fryzjerskich świadczy usługi fryzjerskie oraz posiada umiejętność zarządzania zespołem i salonem fryzjerskim; do usług fryzjerskich należy wykonywanie zabiegów fryzjerskich, takich jak zabiegi pielęgnacyjne włosów, strzyżenie włosów, formowanie fryzur i ondulowanie oraz zmiana koloru włosów.

Absolwent kończący szkołę w zawodzie technik usług fryzjerskich będzie przygotowany do wykonywania zadań zawodowych w zakresie:

  1. wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych włosów,
  2. wykonywania zabiegów chemicznych włosów,
  3. wykonywania strzyżenia włosów,
  4. wykonywania stylizacji fryzur,
  5. wykonywania projektów fryzur.                                                                                          

Do wykonania wyżej wymienionych zadań zawodowych jest niezbędne osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia:

  1. Wykonywanie projektów fryzur:

1) dokonuje analizy wyglądu klienta;

2) prowadzi rozmowę konsultacyjną z klientem;

3) udziela klientowi porad w zakresie doboru formy i koloru fryzury;

4) projektuje zestawienia kolorystyczne we fryzurze;

5) dobiera proporcje poszczególnych elementów fryzury do kształtu twarzy;

6) szkicuje fryzury z zachowaniem proporcji sylwetki i światłocienia;

7) stosuje specjalistyczne programy komputerowe do projektowania fryzur;

8) projektuje różne rodzaje fryzur;                                                                            

 9) dobiera dodatki fryzjerskie.

Stylizacja fryzur z wykorzystaniem technik wizualizacji: 

1) wykonuje rysunki fryzur z zastosowaniem różnych technik rysowania;

2) wykonuje rysunki instruktażowe fryzur;

3) przestrzega zasad skalowania fryzury i jej fragmentów;

4) dobiera styl fryzury z wykorzystaniem programów komputerowych;

5) projektuje fryzury damskie i męskie;

6) prezentuje projekty fryzur z wykorzystaniem technik multimedialnych;

7) sporządza portfolio projektów fryzur;

8) planuje działania marketingowe.

       Fryzjerstwo w Polsce rozwija się nieustannie, stale podnosząc poziom oferowanych usług. Nowe technologie, ewoluujący rynek mody, wzrastająca potrzeba społeczna dbania o wygląd wpływają na zmianę oczekiwań wśród nabywców usług czyli wśród klientów.
Z zatrudnieniem nie ma kłopotu. Rynek usług fryzjerskich jest od lat ustabilizowany i zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie jest duże. Technik usług fryzjerskich znajdzie zatrudnienie w renomowanych salonach fryzjerskich oraz fryzjersko- kosmetycznych. Posiada również kwalifikacje niezbędne do otworzenia własnej działalności gospodarczej lub kontynuowania nauki na studiach wyższych. Praca czeka na niego również w miejscach, gdzie potrzebny jest stylista czyli teatry, telewizja, studia fotograficzne.

        Technicy usług fryzjerskich należą do grupy poszukiwanych pracowników.

Rynek pracy oczekuje na profesjonalnie przygotowanych techników usług fryzjerskich, których zaangażowanie przyczyni się do podniesienia obrotów firmy usługowej.

Analiza ofert pracy z portali internetowych oraz tytułów prasowych wskazuje na coraz większą potrzebę zatrudniania techników usług fryzjerskich przez pracodawców, którzy poszukują personelu o kwalifikacjach zawodowych na wysokim poziomie, posiadających umiejętności zarządzania firmą oraz kierowania zasobami ludzkimi.                                                                                                                                       

 W zawodzie niezbędne są wrażliwość estetyczna, precyzja i poczucie odpowiedzialności w pracy, wysoka kultura osobista, spostrzegawczość, podzielność uwagi, zdolność do szybkiego podejmowania decyzji, dobra kondycja fizyczna, sprawność manualna do wykonywania pełnego zakresu usług fryzjerskich i kosmetycznych.
Zawód fryzjera to zawód manualny, wymagający pewnych umiejętności, np. odpowiednie trzymanie aparatów, narzędzi czy też przyborów fryzjerskich przy wykonywaniu zabiegów, które można posiąść tylko poprzez wielokrotnie powtarzane ćwiczenia. Technik usług fryzjerskich świadczy usługi fryzjerskie oraz posiada umiejętność zarządzania zespołem i salonem fryzjerskim, dba o czystość i estetykę miejsca pracy, potrafi działać na rynku konkurencyjnym, wykorzystać dostępne metody i środki reklamy i promocji. Poznawanie i wdrażanie nowych technologii wykonania zabiegów, nowoczesnych narzędzi oraz technik pracy sprawiają, że branża fryzjerska jest niezwykle dynamicznie rozwijającą się gałęzią usług.

W OPRACOWANIU WYKORZYSTANO NASTĘPUJĄCE MATERIAŁY:

1)Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 marca 2017 r. w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach. 

2) Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 maja 2019 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów szkolnictwa branżowego.                                                                                                                 3) Program  nauczania zawodu Technik  Sterylizacji Medycznej,symbol cyfrowy zawodu 321104 

4) Program nauczania dla zawodu Technik Informatyk,symbol cyfrowy zawodu 351203

5) Program nauczania dla zawodu Florysta, symbol cyfrowy zawodu 343203

6) Program nauczania dla zawodu Opiekun Medyczny,symbol cyfrowy  zawodu532102

7) Program nauczania dla zawodu Technik Rolnik,symbol cyfrowy zawodu314207

8) Program nauczania dla zawodu Technik Architektury Krajobrazu, symbol cyfrowy 314202

9) Program nauczania dla zawodu Technik Przemysłu Mody,symbol cyfrowy zawodu 311941

10)Program nauczania dla zawodu Technik Usług Fryzjerskich,symbol cyfrowy  514105

11)Strony internetowe:

http://portal – zdrowie.pl